Hart voor de zaak is hard voor jezelf

augustus 2020

Je gevoel volgen, het klinkt zo gemakkelijk, maar niets is moeilijker dan dat. Als je veel stress ervaart raak je op een gegeven moment je echte gevoel kwijt. Je weet niet meer wat je voelt, je weet niet meer wat je echt diep van binnen wilt. Het enige dat je weet is dat je door moet. Onder het mom van “hart voor de zaak” ben je “hard voor jezelf”. Je gaat maar door en steeds maar door. Want ondanks dat je zoveel hart voor de zaak hebt hangt er privé ook nogal wat van af. Het huis dat zwaar in de hypotheek zit, kinderen die duurder en duurder worden, de vakantie die jouw gezin zo verdient, het liefst buiten Nederland. En maar doorgaan met hard werken en geld verdienen. Zo lang dat een burnout of andere lichamelijke klachten niet uit kunnen blijven.


gevangen tussen de shit op het werk en de shit thuis


Ik wist dat ik diep ongelukkig was en het gevoel maar door te moeten maakte mij zo mogelijk nog ongelukkiger. Er was geen uitweg. Ik ging maar door en ik vroeg me op een gegeven moment niet meer af waarom ik het deed. In mijn zwaar gemoed zag ik geen oplossing. Er was geen keuze, ik moest door, want wat moest ik anders. Mijn studies hadden mij opgeleid om te doen wat ik deed, dus deed ik wat ik deed. Om geld te verdienen, ook al was het nooit genoeg, en ik accepteerde alle shit die daarbij hoorde. Letterlijk alle shit die mijn “geweldige” baan en die wonderbaarlijke carrière met zich bracht. Want er was geen keuze. Ik kon mijn gevoel niet volgen, want dat zou betekenen dat ik geen werk meer zou hebben dat zo goed betaalde. Ik zat klem tussen de shit op het werk, de shit thuis en mijn verloren gevoel van geluk. Ik voelde niets meer.


hoe lullig het trauma ook is, de impact kan enorm zijn.


Als ik toen geweten had dat de oplossing zo gemakkelijk en dichtbij was, dan had ik die jaren van ongeluk kunnen verkorten of wellicht helemaal niet hoeven hebben. Het was een gemakkelijke oplossing en dat kan ik achteraf natuurlijk gemakkelijk zeggen. Toen besefte ik dat niet, toen kon ik zelfs niet geloven dat er een oplossing was. Natuurlijk lag het allemaal aan de drukke baan die ik eigenlijk helemaal niet wilde en waar ik me nooit thuis heb gevoeld en het lag ook niet aan mijn thuis-situatie die verre van ideaal was. Maar, toen ik midden in mijn burnout begon in te zien dat het niet de externe factoren waren waardoor ik zo ongelukkig was en voortdurend volledig gestresst, past toen besefte dat ik het zelf veroorzaakt had. Ik was altijd het slachtoffer geweest, van alles en iedereen. Van werken krijg je geen burn-out. Het zijn jouw gedachten en emoties die jou gestresst maken en van stress krijg je een burn-out en word je ziek.


hormonen zijn sneller dan gedachten.


Het zijn je eigen overtuigingen, je eigen gedachten(patronen). Zij zorgen ervoor dat jij een wereld vol gevaren en risico’s ziet. En het overgrote merendeel van die gevaren en risico’s zijn slechts denkbeeldig. Het zit alleen in jouw hoofd en nergens anders. Het grote probleem is echter dat je dat moet inzien en dat valt niet mee. Wij vinden het blijkbaar veel gemakkelijker om de schuld op anderen te schuiven, want wij zijn slechts slachtoffer van de omstandigheden. En dat maakt het zo moeilijk om te geloven dat het zich alleen maar in jouw hoofd afspeelt.


wanneer overwin jij jouw burn-out?


Als je kunt (h)erkennen, dat jouw stress wordt veroorzaakt door jouw eigen gedachten, dan is de oplossing heel dichtbij. Er zijn allerlei technieken om die interne gedachtenpatronen van je af te schudden. En wanneer je dat gedaan hebt, dan ga je een geweldig leven tegemoet. Je zult merken dat je altijd een keuze hebt. Je zult merken dat het leven zonder stress zoveel fijner is. Je zult merken dat je veel gelukkiger wordt. Je zult merken dat al die zorgen om wat er misschien fout kan gaan geen rol meer spelen. Ik ben mijn stress en burnout voorbij, wanneer jij?