Leven vanuit het verleden

november 2020

We leven volledig in het verleden, omdat de toekomst die we zien en maken altijd is gebaseerd op ons verleden. In het verleden hebben we systemen geleerd die bepalen hoe wij het beste kunnen reageren op bepaalde situaties. En hoe vervelend het soms ook is: wat wij als kind hebben geleerd blijven we ons hele leven toepassen. Vandaag reageren we net zoals gisteren en zoals we altijd hebben gereageerd op bepaalde situaties. En wanneer we altijd hetzelfde gedrag vertonen, krijgen we ook datgene wat we altijd hebben gekregen. Eigenlijk doen we dagelijks niets anders dan ons verleden verlengen. Ongeacht welke prachtige plannen we hebben voor onze toekomst of prachtige plannen hoe we het anders willen, als we altijd hetzelfde doen zoals we altijd hebben gedaan, is het gewoon een herhaling van ons verleden.


we verlengen ons verleden


Als kind leer je je gedragen zodat je veilig bent en veilig blijft. Dit betekent dat afhankelijk van de situatie je een mindset hebt die jou de beste kansen boodt op een veilig leven. En het maakt niet uit of het echt onveilig was, indien jij als kind oordeelde dat het onveilig was, dan was het onveilig. Een prachtig voorbeeld hiervan is de ‘pleaser’. De pleaser geeft iedereen zijn zin, wil aardig gevonden, zoekt nooit het conflict op, geeft niet aan wat hij of zij nodig heeft. Een pleaser is vooral heel goed in het aftasten van zijn of haar omgeving en zich daaraan aan te passen. De pleaser leeft volledig in het teken van het plezieren van de ander en heeft hoegenaamd geen eigen mening. Die heeft hij of zij natuurlijk wel, maar men durft deze meestal niet kenbaar te maken. Want stel dat ze me niet meer aardig vinden…..


de selffulfilling prophecy of life


Pleasers zijn over het algemeen niet gelukkig want ze komen keer op keer in de situatie dat ze niet goed kunnen reageren op situaties en bedenken veel later pas wat ze hadden kunnen zeggen of doen, maar het moment is voorbij en weer hebben ze toegegeven aan iets dat ze eigenlijk niet wilden. En het wordt nog erger, want iedereen bestendigt en bekrachtigt zichzelf in dit gedrag en het onaangename en ongelukkig gevoel over hun leven wordt alleen maar groter. De “self fullfilling prophecy” van het leven: wanneer je altijd op dezelfde manier reageert op alle situatie ga je geloven dat dit is wie je bent en creëer je keer op keer hetzelfde. Zelfs tot het punt dat je zo diep ongelukkig bent dat je niet meer voor of achteruit lijkt te kunnen en eigenlijk vanzelf richting een burnout of andere ziekte gaat. 


we hebben geen keus, of wel?


Waarom blijven we daar dan mee doorgaan? Omdat we geen andere keus hebben. Niemand heeft een keus, tenzij je ervoor kiest er wat aan te doen. Mijn oproep aan iedereen is dan ook: indien je niet tevreden bent met je leven, wanneer je je gedwongen voelt om altijd maar dezelfde rol in te nemen, terwijl je weet dat jij dat helemaal niet bent, stap er dan uit. Dat is veel gemakkelijker gezegd dan gedaan, dat besef ik maar al te goed. Er is ook eenvoudige reden waarom dit zo moeilijk is. Aan al jouw herinneringen zitten emoties en gevoelens en die zijn zoveel sterker dan onze creatieve geest. Ons verstand delft altijd het onderspit tegen ons gevoel. Hormonen zijn nu eenmaal sneller dan gedachten. Ik vraag al mijn clienten hoe vaak ze de afgelopen weken hebben gedacht om het vandaag helemaal anders te doen. En het antwoord is altijd: “zo vaak.” Maar in dezelfde adem voegen ze er vaak aan toe: “maar het duurde maar even toen zat ik weer in mijn oude stramien.”  Veel van mijn clienten zijn pleasers. Ze tasten altijd de omgeving af en durven niets anders te doen dan anderen hun zin te geven. Iemand van repliek dienen is zo verschrikkelijk moeilijk voor een ‘pleaser’.  Heb je geleerd dat je anderen moet ‘pleasen’, dan heeft dat zijn oorsprong in jouw verleden waar dit een overlevingssysteem is geworden. Elk kind dat het vermoeden had dat de liefde van de ouders niet onvoorwaardelijk was kan met dit fenomeen kampen. En niet alleen wanneer je een ongelukkige jeugd hebt gehad.


blijf er niet mee lopen maar doe iets!


Ik was jarenlang te stoer om toe te geven dat ik volledig geleefd werd door mijn angsten en beperkende en belemmerende gedachtenpatronen. Zelfs zo stoer dat ik ze volledig ontkende. Wees eens lief voor jezelf en kijk eens naar jouw angsten en gedachtenpatronen en accepteer ze voor wat ze zijn. Vraag om hulp en begrip. Bespreek het met je partner, vrienden, leidinggevende. Blijf niet rondlopen met jouw angsten, want dat geeft heel veel stress en stress is de garantie op een ongelukkig leven. Pas toen ik lief werd naar mezelf en mezelf niet meer verweet dat ik die angsten had en aan mezelf durfde toe te geven dat ik vol met angsten zat was de oplossing heel dichtbij. Want zonder die belemmerende gedachtenpatronen en angsten heeft stress geen kans meer. Gun jezelf dat je lief bent voor jezelf en ga op een interne ontdekkingstocht en realiseer je dat 95% van jouw angsten niet reëel zijn, ook al voelen ze zo.