Ontspannen of ontsnappen?

augustus 2020

Vanochtend was het weer zover. Harry stuurde een appje met het voorstel om even een bakkie pleur weg te slobberen. Dat waren niet zijn woorden, maar de strekking was duidelijk, er moest gepraat worden. Harry en ik doen dat vaker, gewoon even ontsnappen aan de dagelijkse routine en even bijpraten. Het gaat dan uiteindelijk toch wel weer over het werk, ook al voelt het niet zo. Maar er zijn altijd wel een paar pijnpuntjes op werkgebied op te lossen dus niets beter dan dit buiten de werkomgeving te doen met een heerlijke kop koffie. Zeer ontspannen gesprekken zijn het met Harry, gewoon over de dingen des levens. Niet moeilijk, gewoon ontspannen.

Voor velen van ons voelt dat als niets doen. En dan voelen we ons soms zo schuldig. Want niets doen is een zonde. Wat moeten die anderen wel van me denken dat ik niets doe. Ze zullen me wel lui vinden. Want ik zit hier ten slotte op het terras, terwijl ze me op kantoor wel zullen missen. En als ze me zouden zien zitten, dan zullen ze wel denken dat ik mij vermaak terwijl ik moet werken. Uit ervaring weet ik dat dit bij veel mensen zo voelt, althans zo voelde het voor mij in een vorig leven, toen ik nog een carrière najoeg.


luieren zou verplicht moeten worden.


Toch is niets doen alles behalve luieren. En ook al is het luieren of bestempel jij het als luieren: zegen je zelf dat je het doet. Het is geweldig om te luieren en om heerlijk lui te zijn. Lui zijn is uitrusten. Lui zijn haalt je uit de sleur van alledag, je vergeet even de zorgen die je op het werk hebt, je komt even tot jezelf. Waarom is het niet verplicht? Elke werkdag minstens een uur verplicht luieren. Tijdens werkuren.

Wij worden geleefd, we lopen onszelf voorbij, keer op keer betrappen we ons er op. En dan heb je geluk dat je je zelf erop betrapt, want eigenlijk is het al zo gewoon geworden dat we niet anders meer weten. Wij Nederlanders zijn zo heerlijk puriteins, getuige het spreekwoord: “Ledigheid is des duivels oorkussen.” Je moet blijkbaar altijd bezig zijn met nuttige dingen. Maar feit is dat we vaak de dingen doen die ons geen energie geven. We doen ze omdat het van ons verwacht wordt en we gaan maar door, omdat je dat nu eenmaal doet. We zijn opgevoed zonder rust. Geen wonder dat zovelen van ons geen rust in onze donder hebben.


gun jezelf de tijd om inspiratie op te doen.


Luieren is zo heerlijk en het is goed voor je gehele gestel en je hersenen. Luieren is niets anders dan uitrusten. Jouw lichaam heeft rust nodig en jouw hersenen hebben zeker net zoveel rust nodig. Neem een moment voor jezelf. Gun jezelf de tijd om inspiratie op te doen. En luieren is niet alleen maar niets doen. Het kan ook de heerlijke ontspanning zijn van een legpuzzel maken, borduren, tekenen, een boek lezen, een ontspannen gesprek met een vreemde of bekende. Lekker luieren met (op het oog) niet nuttige dingen. Maar deze dingen zijn juist heel erg nuttig. Omdat ze jou de rust geven die je zo verschrikkelijk hard nodig hebt. Als je luiert zorg je goed voor jezelf. Je gedachten komen weer op een rijtje, je lijf krijgt de ontspanning die het verdient, al je zintuigen komen tot rust, je sluit de wereld even buiten. Jij, alleen met jouw gedachten in alle rust. Luieren is heel goed.


je huidige leven is jouw diagnose.


Rust nemen (luieren) is heel beslist niet de hele avond voor de televisie zitten en ene na de andere serie volgen. Of om de haverklap je mobieltje er bij pakken en alle mogelijke social media te bekijken of er nog iets interessants gebeurt in de wereld. Als je dat doet dan rust je niet, dan ontsnap je gewoon even uit de realiteit, maar je lijf en je hersenen krijgen geen rust. Houdt jij voldoende van jezelf om te luieren zonder afleiding? Bedenk dat er een groot verschil bestaat tussen ontspannen en ontsnappen. Ontspannen is geweldig goed, ontsnappen is nog verder verstrikt raken in de gekte van alledag.

Ik was jarenlang te stoer om toe te geven dat ik volledig geleefd werd door de drukte die ik mezelf had opgelegd. Oh, wat had ik het overal en altijd druk. Te druk om een moment rust te nemen. Die rust nam ik noodgedwongen wanneer ik, na een dag targets halen en druk zijn, thuis op de bank ging zitten en direct in slaap viel. Overal sliep ik, zelfs tijdens vergaderingen gingen mijn ogen wel eens dicht. Een mooie voorbode van de komende burnout.

En ik ging maar door en door. Gelukkig neem ik nu veel rust. Waar ik woon ben ik omringd door bossen en landerijen en op zondagochtend neem ik vaak de tijd om op een bankje in de natuur te gaan zitten en gewoon te luieren. Beetje kijken naar de zwaluwen in hun jacht op insecten, de wind die door de bomen ruist, de runderen die lui in het gras liggen te herkauwen. Wat een luxe.

En dank aan Harry, dat hij mij vanochtend even uit de sleur haalde en mij het moment van rust gunde, even weg van de druk van het werk, even weg uit de dagelijkse sleur. Praten kan soms ook heel veel rust geven.